Hoe lang mag een zakelijke klant over je factuur doen?

De hoofdregel: dertig dagen, tenzij je iets anders afspreekt

Artikel 6:119a BW geldt voor een handelsovereenkomst: een overeenkomst tussen partijen die handelen in de uitoefening van een beroep of bedrijf, of tussen rechtspersonen. Facturen aan een hoofdaannemer, een VvE of een ander bedrijf vallen daaronder, een factuur aan een particulier niet.

Staat er in je offerte of op de factuur geen betaaltermijn, dan geldt automatisch dertig dagen. Die termijn begint niet op de factuurdatum, maar op de dag nadat je klant de factuur heeft ontvangen. Spreek je zelf een langere termijn af, dan mag dat bij een gewone zakelijke klant, mits het niet onredelijk is.

Bij een grote onderneming als klant is dertig dagen het maximum

Sinds 1 juli 2022 mag een grote onderneming met een mkb-bedrijf als leverancier geen langere betaaltermijn dan dertig dagen afspreken, ook niet als beide partijen daarmee akkoord gaan. Een grote onderneming is een bedrijf met een balanstotaal boven twintig miljoen euro, een netto-omzet boven veertig miljoen euro, of tweehonderdvijftig werknemers of meer.

Staat er in het contract toch zestig dagen, dan is dat beding nietig en geldt in plaats daarvan gewoon de wettelijke termijn van dertig dagen. Voor een onderaannemer die voor een grote hoofdaannemer of ontwikkelaar werkt, is dit precies de bepaling die een lange betaaltermijn in de algemene voorwaarden van de opdrachtgever onderuit kan halen.

Bij een particuliere klant geldt dit niet

Artikel 6:119a BW gaat over handelsovereenkomsten, en een particuliere klant sluit die niet met je af. Er is dus geen wettelijk maximum: jij bepaalt zelf een redelijke betaaltermijn en zet die duidelijk op de offerte en de factuur, bijvoorbeeld veertien of dertig dagen.

Te laat betaald: de rente loopt automatisch

Bij een zakelijke klant hoef je niet eerst een aanmaning te sturen om rente te mogen rekenen. De wettelijke handelsrente gaat vanzelf lopen zodra de betaaltermijn is verstreken, zonder dat je de klant in gebreke hoeft te stellen. Bij een particuliere klant ligt dat anders: daar geldt de gewone wettelijke rente, en heb je in de regel eerst een aanmaning nodig voordat je rente in rekening kunt brengen.